Waar gebeurd sprookje
Er was eens, nog niet zo lang geleden en ook niet ver weg een gezin met kinderen en die kinderen wilden dolgraag een hond. De ouders hadden hun bedenkingen, maar het was volgens hen wel goed om de kinderen te laten ervaren hoe het is om een hond te hebben. Dus gingen ze op zoek naar een meewerkend hondenpersoon die hen wel een hond wilde lenen. Na een paar weken hadden ze dan eindelijk een "leenhond"; dikke pret en iedereen was blij.
Er werden afspraken gemaakt over wandelen en borstelen en iedereen was het met elkaar eens: de kinderen zouden de hond verzorgen. De eerste dagen waren geweldig!! Helaas, niet alle sprookjes eindigen met "ze leefden nog lang en gelukkig". Al gauw waren de kinderen weer meer geïnteresseerd in hun computerspelletjes en vriendjes en zat de hond alleen thuis.
Toen de kinderen voor de zoveelste keer achter de computer zaten riep de moeder voor de zoveelste keer: "jongens....de hond moet uitgelaten worden!!" De kinderen baalden inmiddels als stekkers. Zuchtend en steunend werd de hond even snel uitgelaten, maar spelen was er niet meer bij: ze moesten snel terug naar hun computer.
Toen hun favoriete programma op TV was en het buiten heerlijk regende was het weer wandeltijd, dus wederom was het: "jongens....de hond moet eruit!". "Nuuuu?" riepen de kinderen. "Ja NU" riep de moeder. Dat hadden we toch afgesproken?" Boos gingen de kinderen met de hond uit die vrolijk wilde spelen, maar als reactie kreeg hij een snauw dat hij moest opschieten, dan konden ze snel naar huis.
Na een week waren ouders en kinderen het er unaniem over eens: deze hond ging lekker terug naar zijn baasje en zij wilden geen hond meer. Liever een nieuwe computerspelletje !!!! Die kun je tenminste uit zetten als je het zat bent.
En het hondje leefde bij zijn eigen baas in een ander sprookje nog lang en gelukkig.
**************************************************
Stel.......het is zondagmiddag, het regent buiten, uw kinderen zitten heerlijk achter de computer een spelletje te spelen en u ligt lekker lui op de bank te genieten van het kampioenschap schaatsen. Ineens komt er een vervelend, neus martelend geurtje uw kant op: verdikke, u springt op, rent naar de keuken om aldaar de boel onder de diarhee aan te treffen en uw Sheltie heeft ook de broek vol heerlijk, plakkerige gele poep.
Wat doet u dan?
a) ik geef die hond een rotschop en donder hem de bench in; had hij me maar moeten waarschuwen, dan had ik hem buiten gezet !
b) ik sluit de deur van de keuken en laat hem nog even in z'n sop gaarkoken: eerst de wedstrijd afkijken!
c) ik ga liefdevol naar m'n hondje, pak hem op om hem even onder de douche te zetten en zeg de kinderen om even al die poep in de keuken op te ruimen. Geen gezeur, ons hondje is ziek!!
Antwoord a zegt dat u beter een hondje op batterijtjes kunt kopen bij Bart Smit.
Antwoord b zegt dat u beter een konijn kunt kopen dat buiten in een hokje zit (arm ding)
Antwoord c zegt dat u DE geschikte persoon bent voor een hondje ;-)))
**************************************************
Het klinkt misschien heel kinderachtig en we willen heus niet betweterig zijn, maar helaas komen we nog altijd mensen tegen die denken dat het hebben van een hond alleen maar rozengeur en maneschijn is en dat ze de verzorging van een hond kunnen overlaten aan hun kinderen. Lekker wandelen in de duinen of het bos. Dolle pret in het badje als het warm is en zalig
samen op de bank hangen voor de TV. Af en toe een hondensnuitje dat je lief een kusje komt brengen en een lik over je betraande gezicht als je verdrietig bent. Onvoorwaardelijke liefde: jij bent voor je hond een god en het liefst wil hij de hele dag vlak bij je zijn. Mee naar buiten, naar binnen, naar de WC, onder de douche, altijd die liefdevolle ogen die je verwachtingsvol aankijken. Oh ja, en bovenal: goed voor de kinderen, dan leren ze voor een dier te zorgen en verantwoordelijkheid. Ja ja....
Hoe snel komt bij sommigen helaas de waarheid boven water: er kleven ook nadelen en vervelende dingen aan het hebben van een hond. Eerst eens te denken aan de kosten: dierenartskosten kunnen flink oplopen voor een hondje met een kleine ontsteking. De entingen alleen al kosten u een vermogen! En wat te denken van al die dure middelen tegen teken, vlooien en andere parasieten! Voer kost geld en ook niet zo'n beetje als u tenminste uw hond een beetje fatsoenlijk voer wilt geven. Gaat u hem op droog brood en water zetten, dan worden de kosten die u uitspaart wel weer door de dierenarts binnengehaald, want binnen de kortste keren heeft u een ziek hondje door foutief voeren.
Het begint al met de pups: wanneer is hij zindelijk? Stel uzelf eens de vraag: wanneer was uw kind zindelijk? En zijn alle kinderen dan ook zindelijk? Nee toch? Iedere pup heeft zijn eigen programma en u kunt daar een beetje in sturen en begeleiden, maar het kost gewoon tijd. Hoeveel tijd kan niemand u vertellen.
En dan is uw pup eindelijk zindelijk, begint de pubertijd: ze worden koppig en willen uitzoeken waar uw grenzen liggen. Bent u dan nog consequent en dominant genoeg om hem te vertellen wat de spelregels zijn? Of eindigt u op de grond en uw hond op de bank?
Shelties moeten ook heel goed gesocialiseerd worden. U kunt niet een pupje kopen en deze gewoon maar uren alleen thuis laten en alleen maar mee naar buiten nemen om z'n behoefte te doen in het stukje groen aan de overkant van de straat. U zult uw pup overal mee naar toe moeten nemen. Hem de wereld moeten laten kennen en leren dat alles in de wereld leuk en aardig is. Ook andere honden zijn leuk. Doet u dat niet, dan krijgt u een bange Sheltie die voor alles terugdeinst en voor u het weet een keer de benen neemt.
Shelties moet u niet alleen uitlaten, maar ook borstelen, als ze diaree hebben iedere keer die broek uitwassen, als ze in de rui zijn hele vuilniszakken vol haren opruimen (uitkammen en van uw vloeren halen), u moet hun nageltjes knippen, de haren onder hun voetjes kort houden en misschien ook wel de haren aan hun oren bijknippen zodat ze "netjes" blijven. Shelties kunnen flink blaffen, keffen, piepen, zeuren, zijn slimmer dan u denkt, kunnen allerlei ziektes krijgen en worden oud met alle ouderdomsgebreken die u maar kunt bedenken. Gemiddeld wordt een Sheltie 14 jaar.
Wat doet u tijdens vakanties, met uw boot als uw hondje zeeziek blijkt te zijn, met uw wensen om te reizen en met de kinderen naar de Efteling te gaan en Disney World? Wat nou als u gaat scheiden? Wie krijgt de hond en kan hij dan nog goed verzorgd worden? Of eindigt uw hondje dan hele dagen alleen, opgesloten in een flatje?
Niets is voorspelbaar, alleen dat u, als u een pup koopt hier voor de rest van zijn leven aan zit.
En komt de nood nou echt aan de man, dan kunt u altijd nog terug vallen op de Stichting Sheltie Rescue. Niet dat wij een dumpplaats willen zijn voor afgedankte hondje, maar wij snappen dat er soms situaties ontstaan waar het gewoon noodzakelijk en in het belang van de hond (en soms de mensen) is om herplaatsing te overwegen. Dan helpen wij u zoeken naar een geschikt nieuw baasje voor uw hond. Indirect via een advertentie op onze herplaatsingspagina en direct door uw hondje op te nemen in ons Adoptie systeem.
Maar laat het bestaan van de Stichting Sheltie Rescue niet mede een rol spelen als u overweegt een pup te kopen. U ging op uw trouwdag er toch ook niet vanuit dat u weer zou kunnen gaan scheiden? Nou ja, behalve als u op huwelijkse voorwaarden bent getrouwd. U kunt vaak ook dit soort afspraken maken met de fokker van uw hond, mocht u onverhoopt niet meer voor uw hond kunnen zorgen dat hij dan terug gaat naar de fokker.
Dus: BEZINT EER GIJ ERAAN BEGINT !!!
En als u er, na het lezen van al dit, toch aan begint: VEEL PLEIZER !!!
Want.... oooohhh....Shelties zijn zooooo leuk !!! ;-)))
